GABRIEL GARCIA MARQUEZ
Yirminci yüzyılın büyük yazarlarından Kolombiyalı Gabriel Jose de la Conciliacion Garcia Marquez 6 Mart 1927’de Arataca, Magdalena’da doğmuştur. Önceleri mizahi şiirleri ile tanınan Marquez ilk şiirlerini lise öğrenimi sırasında okul dergisinde yayınladı. Orta öğretimini tamamladıktan sonra Hukuk Fakültesine devam etmişse de yazarlığa ilgisi nedeniyle yüksek öğrenimini yarıda bıraktı. 1958 yılında Mercedes Barcha ile evliliğinden iki çocuğu, Rodrigo Garchia ve Gonzalo, olmuştur. 1948 yılında gazetecilik mesleğine başlamış, 1950’de yurt dışına çıkarak Roma ve Paris’te muhabirlik, 1960’ta Meksika’da gazetecilik ve senaryo yazarlığı yapmıştır. Kariyerinde ülkesinin yürüttüğü dış ve iç politikaları cesaretle eleştiren bir yazar olarak tanınmıştır. Yazarlığının yanında gazetecilik, yayıncılık ve siyasi aktivist olarak faaliyetleri bulunmaktadır. Yazarlığının başlangıç yıllarına kısa öykülerle giriş yapmış, bunları büyük romanları izlemiştir. Marquez oyun yazarı olarak da bilinir.
Yüz Yıllık Yalnızlık (1967) romanıyla Güney Amerika’da, daha sonra dünyada tanınmış yazarlar arasına girerek edebi beğeni kazanan ve çok satan bir yazar olan Gabo’nun (kısa adı) romanlarında gerçek güncel ve sıradan olaylar yerine mitoslar, efsaneler, uzak geşmişten anlatılar ve büyülü unsurların kullanıldığı Büyülü Gerçekçilik adı verilen edebi üslup kullanılmıştır. Eserlerinden bazılarında doğup büyüdüğü yöreden esinlenen Macondo isimli hayali yerleşim yerini konu almıştır. Faulkner, Kafka, Grass ve Dostoyevski’den etkilenmiştir. 1972’de Neustadt Uluslararası Edebiyat Ödülü’nü, 1982’de Nobel Edebiyat Ödülü’nü almıştır. 17 Nisan 2014’te Meksika’da ölen Marquez’in küllerinden bir kısmı Kolombiya’daki Cartagena şehrine götürülmüş, geri kalanı ise Meksika başkentinde kalmıştır. Ölümü üzerine Kolombiya Cumhurbaşkanı konuşmasında yazar için En Büyük Kolombiyalı ifadesini kullanmıştır. Yazarın ölümünden sonra eserlerinin orjinal el yazması nüshaları, yazışmalar, mektuplar ve diğer dokümanlardan oluşan arşivi Teksas Üniversitesine satıldı.
Başlıca Eserleri: Yaprak Fırtınası (1955), Albaya Mektup Yok (1961), Şer Saati (1962), Sevgiden Öte Sürekli Ölüm (1970), Mavi Köpeğin Gözleri (1973), Başkan Babamızın Sonbaharı (1975), Kırmızı Pazartesi (1981, Kolera Günlerinde Aşk (1985), Labirentindeki General (1989), Aşk ve Öbür Cinler (1994) başlıca romanlarıdır. Diğer eserleri arasında Marquez’le Konuşmalar ve otobiyografik bir anlatı olan Anlatmak İçin Yaşamak yazarı tanımak için önemli eserlerdir.
KAFASINA GÖRE DERGİ – 37.SAYI – AKLA İLK GELENLER