TOMRİS UYAR
Tanınmış öykücü ve çevirmenlerimizden Tomris Uyar 15 Mart 1941’de İstanbul’da doğdu. Arnavutköy Amerikan Kız Kolejini ve İstanbul Üniversitesi Gazetecilik Enstitüsü’nü bitirdi (1963). Genç yaşlarda başlayan öykü yazma hevesi tüm lise ve üniversite yıllarında devam etmiş, aynı zamanda çeviri çalışmalarına da başlamıştır. İlk çevirisi 1962’de Varlık dergisinde yayınlandı. İlk evliliğini Şair Ülkü Tamer’le yapmışsa da bu evlilik uzun ömürlü olmamıştır. Cemal Süreya ve ülkü Tamer’le birlikte Papirus dergisinin yayınına katılmıştır. Kristin adındaki ilk öyküsü Türk Dili dergisinde yayınlandı. Cemal Süreya ile üç yıl süren birliktelikten sonra tanıştığı İkinci Yeni akımının önemli şairlerinden Turgut Uyar’la evlenmiş (1969) bu evlilikten Hayri Turgut isimli oğulları olmuştur. Tanıştıklarında uzun süredir şiir yazmayan Turgut Uyar için sanki esin perisi olmuş gibidir. Edip Cansever’in de Tomris Uyar’a hayranlık duyduğundan bahsedilir. Öykülerin yanında kitap tanıtım yazıları ile eleştiri ve denemeleri de bulunmakta olup yazıları döneminin en tanınmış dergilerinde yer almıştır. Öyküleri yabancı dile çevrilmiş ve yurt dışında bazı antolojilerde yayınlanmıştır. İngilizce’den yaptığı çeviriler 60’ın üzerindedir. Turgut Uyar’la çevirdikleri Lucretius’un Evrenin Yapısı adlı esere 1975 TDK Çeviri Ödülü, Yürekte Bukağı ile 1979 ve Yaza Yolculuk ile 1986 Sait Faik Öykü Armağanı, Güzel Yazı Defteri ile 2002 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü’nü almıştır. 1987’de verilen Haldun Taner Öykü Ödülü’nü kabul etmemiştir. Ölümünden önce kendi yaşam öyküsünün yazılmasını istemeyen yazar 4 temmuz 2003’te İstanbul’da kanserden yaşamını yitirmiştir. 2011’de Mimar Sinan Üniversitesi’nde Tomris Uyar konulu bir sempozyum düzenlenmiştir.
Öykülerinde şiirsel bir dille anılar, izlenimler ve tasvirlere dayalı bir anlatım tarzından yararlanmıştır. Önceleri evlilik ve aile konularını işleyen öykücü yeni alanlara yönelerek dili kullanmadaki yeteneği ve anlatım tekniği ile Türk öykücülüğündeki tanınmış isimlerden biri olmuştur. Gerçeklik ve içtenliğin öykünün en başta gelen niteliklerden olduğunu belirtmektedir.
15 adet öykü kitabı yayınlanan yazarın kitaplarından bazıları İpek ve Bakır (1971), Dizboyu Papatyalar (1975), Yaz Düşleri, Düş Kışları (1981), Gezegen Kızlar (1983), Otuzların Kadını (1992) başlığını taşımaktadır. Günlükleri Gündökümü 75 (1975), Bir Uyumsuzun Notları (2000), Gündökümü I ve Gündökümü II (2003) başlıkları altında yayınlanmıştır. Derlenen yazıları, söyleşileri ve soruşturmalar Kitapla Direniş (2011), Elele dergisindeki yazı ve şöyleşileri de Aşkın Yıpranma Payı (2015) adıyla basılmıştır.
KAFASINA GÖRE DERGİ 26.SAYI’DAN ALINMIŞTIR.