DUYGU ASENA
Gazeteci yazar Duygu Asena 19 nisan 1946’da İstanbul’da doğdu. Şair İnci Asena kardeşidir. Kadıköy Özel Kız Koleji ve İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Pedagoji Bölümünü bitiren yazar bir süre pedagog olarak çalıştı. Daha sonraları Hürriyet, Söz, Sabah, Güneş, Milliyet, Yarın ve Vatan Gazetelerinde köşe yazarlığı, yöneticilik ve röportaj yazarlığı, Man ajansta metin yazarlığı, Gelişim Yayınları’nda yayın yönetmenliği yapmıştır. Kadınca dergisini çıkarmış, başta kadın ve moda dergileri olmak üzere birçok dergide yöneticilik görevinde bulunmuştur. TRT-2 televizyonunda 1992-1997 yıllarında Ondan Sonra programını hazırlayıp sunmuştur. Bir kaç ankette yılın yazarı seçilmiş, çeşitli yıllarda da kendisine gazetecilik ödülleri verilmiştir. Umut Yarına Kaldı ve Yarın Cumartesi adlı filmlerde rol almıştır. 2004’te beyninden ameliyatla tümör alınması sonrasında yazılarına devam edememiş, 30 temmuz 2006’da İstanbul’da vefat etmiştir. PEN ve Doğan Kitap Duygu Asena adına roman ödülü vermektedir.
Ülkemizde kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olması ve kadın hakları konusunda mücadele edenlerin en başta gelenlerindendi. Gerek gazete ve dergi yazılarında gerekse eserlerinde bu çabayı yıllarca sürdürmüş olan Asena Türkiye’de feminist düşüncenin en ateşli savunucusu olarak biliniyordu. Yakınları Duygu Asena’nın hem kadınlar hem de erkeklerin yaşamında katkılar sağlayacak eserler ve görüşler ürettiğini ifade etmektedirler.
1987’de yayınlanan ilk romanı Kadının Adı Yok yüksek satış rekorlarına ulaşmış, filme de alınarak gişe hasılat rekoru kırmıştır. İçeriği sakıncalı bulunan eser yasaklanmışsa da (1988) yazarın açtığı dava ile aklanarak o zaman için çok yüksek bir rakam olan 53. basıma ulaşmıştır (1991). Rahat okunurluğu yanında kişilerin psikolojik olarak derinliğine işlenmesi eserlerinin genel karakteristiğidir. Eserleri yabancı dillere de çevrilmiştir. Diğer eserleri, ilk romanının devamı niteliğinde olan ve 36 baskı yapan Aslında Aşk da Yok (1989), Aynada Aşk Vardı (1997), Aslında Sen Özgürsün (2002), Aşk Gidiyorum Demez (2003) ve Paramparça (2004) adlı romanlarıdır. 14 öyküsünü Kahramanlar Hep Erkek (1992, Kadınca dergisindeki yazılarından derlenen denemelerini ise Değişen Bir Şey Yok (1998) başlıklı kitaplarda toplamıştır.
KAFASINA GÖRE DERGİ – 25.SAYI – AKLA İLK GELENLER
