CAHİT SITKI TARANCI
Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı’nın tanınmış şair ve yazarlarından Cahit Sıtkı Tarancı (Hüseyin Sıtkı Tarancı) 4 Ekim 1910’da Diyarbakır’da doğmuş, ilköğrenimini orada tamamladıktan sonra ortaöğrenimine Saint-Joseph Lisesi’ne daha sonra Galatasaray Sultanisi’nde devam etmiştir. Galatasaray Lisesi’nde ömür boyu dostu ve en yakın arkadaşı olacak şair ve yazar Ziya Osman Saba ile tanışıklığı başlar. Yükseköğrenime başlamış fakat tamamlamadan bırakmış, memur olarak çalışmaya başlamıştır. 1938’de üniversite öğrenimi için Paris’e gitmişse de İkinci Dünya Savaşı nedeniyle 1940’ta yurda döndü. Askerlik görevinden sonra bir müddet babasının yanında ticaretle meşgul oldu. 1944’ten sonra Anadolu Ajansı, TMO, Çalışma Bakanlığında görev yaptı, MEB Tercüme Bürosunda çalıştı. 1954 yılında felç geçirerek konuşma ve hareket etme yeteneğini yitirdi. Tedavi için götürüldüğü Viyana’da 12 Ekim 1956’da vefat eden şairin cenazesi Türkiye’ye getirilerek Ankara’da defnedildi.
İlk çalışmaları lise çağında yayınlamaya başlayan Tarancı’nın şiirleri, düzyazıları ve öyküleri dönemin tanınmış edebiyat ve sanat dergileri ile gazetelerinde yayınlanmıştır. Otuz Beş Yaş şiirinin CHP’nin düzenlediği şiir yarışmasında birincilik ödülünü alması yurt çapında tanınmasına vesile oldu. Hece veznini ve serbest ölçüyü yetkinlikle kullanan şair, eserlerinde temiz ve sade bir dille yalın anlatımı benimsemiştir. İşlediği başlıca konular arasında yaşamın güzelliği ve geçiciliği, insanın sevgisi ve sıcaklığı, ölüm ve Tanrı öne çıkmaktadır. Başarılı şiir tekniği ve incelikli lirizm onun Türk Edebiyatı’nın en büyük şairlerinden biri olduğunu göstermiştir. Fransız Edebiyatı’ndan fazlaca etkilenmesine karşın batı kültürünün eserlerinde ulusal ölçülere göre biçimlendiği görülür. Seçilmiş şiirleri İtalyanca’ya çevrilerek yayınlanmıştır. Diyarbakır’da doğduğu ev müzeye dönüştürülmüştür.
Eserleri: Ömrümde Sükut (1933), Otuz Beş Yaş (1946), Düşten Güzel (1952) yayınlanmış şiir kitaplarıdır. Sonrası (1957) kitaplarına girmeyen şiirleri, on adet şiir çevirisi ile kendisi hakkında yazılan yazıları içermektedir. Hikâyeleri Gün Eksilmesin Penceremden ve Yağmurdan Sonra Güneş başlıklı kitaplarda toplanmıştır. Makaleleri, konuşmaları ve mülakatları Avuçlarıma Sığmıyor Yıldızlar adlı eserde bir araya gelmiştir. Kız kardeşine ve ailesine yazdığı mektuplar en son Evime ve Nihal’e Mektuplar başlığı altında yayınlanmıştır. Cahit Sıtkı Tarancı’nın kadim dostu Ziya Osman Saba’ya farklı yerlerden yazdığı ve Ziya’ya Mektuplar başlığı altında toplanan yazışmalar değil Türk Edebiyatı’nda dünya edebiyatında eşine ender rastlanacak değerde kült bir eserdir.
KAFASINA GÖRE DERGİ – 34.SAYI – AKLA İLK GELENLER